
Parokrotnie zdarzyło mi się sięgnąć po książki debiutujących pisarzy polskich, zarówno powieści kryminalne, jak i romanse czy historie obyczajowe. Większość z nich mi się albo bardzo podobała, albo tylko podobała, bo wytknąć bym mogła kilka detali, które należałoby ulepszyć lub poprawić, mimo wszystko jednak zauważałam w nich pewien potencjał. I tym razem było podobnie. Historia Juli i Hectora nie była czymś zaskakującym, pochłaniającym czy tajemniczym, a i tak przyjemnie się czytało. Co więcej, powiedziałabym iż jest to powieść strickte z gatunku romans, o prostej i nieskomplikowanej fabule, a na dodatek nie kończy się na jednym tomie. Ale czy książka jest warta poświęcenia jej czasu? O tym już za chwilę.






